За акном мяце, гудзе

Гэтая песня — зімовы гімн любові да Беларусі, дзе за акном гудзе белая мяцеліца, а ў сэрцы расце ціхая, але непахісная вера ў сваю краіну і свой народ. Пад шоргат завеі і шэпт пушчы раскрываецца інтымная размова чалавека з Богам і Радзімай: аўтар Юрий Боровицкий верыць, што нават калі Бог «згубіў сваю мяцеліцу», ён сам знаходзіць у ёй святло, сэнс і надзею. ЗА АКНОМ МЯЦЕ, ГУДЗЕ… За акном мяце, гудзе Белая мяцеліца. І у шчасці, і ў бядзе Ў Беларусь мне верыцца. Не пахіляцца яе Сосны векапомныя. Пушча белая пяе Пад жывымі промнямі. За акном гудзе, мяце Белая мяцеліца. І душа мая расце, Ў Беларусь мне верыцца. Працавіты люд жыве, Бульба й жыта сеюцца. А за вокнамі плыве Белая мяцеліца. Дзе б ні быў, што б ні рабіў, Ў Беларусь мне верыцца. Над зямлёй маёй згубіў Бог сваю мяцеліцу. Не дарэмна дзень прайшоў. Вось і вечар сцелецца. Бог згубіў, а я знайшоў Белую мяцеліцу. За акном мяце, гудзе Белая мяцеліца. І у шчасці, і ў бядзе Ў Беларусь мне верыцца. #ЗаАкномМяцеГудзе #беларускаяпесня #беларускаямова #беларускаямузыка #песняпраБеларусь #зімоваяпесня #патрыятычнаяпесня #лірычнаяпесня #аўтарскаяпесня #music #song #newmusic