Прыпынак

Хутка час прыпыніцца, Нібы цягнік Чарнігаў - Вінніца, Што стаіць дзве гадзіны ў Кіеве, Бо такі ў яго расклад, І паспею я напіцца, Не зважаючы на сталіцу, Пакуль імгла неба крые І з нябёсаў цячэ вадаспад. Пад размовы старых пра лецішчы, Я ўпарта гляджу на электрашчыт, Па якім маланка ня рушыцца - Стаіць сабе і стаіць, І, пакуль сусед курыць у тамбуры, Я з'ядаю халодны гамбургер, А ў вачах усё адно ўсё кружыцца, Бо трэба менш мне піць. Сіжу я, нібыта Венічка, Ці Лукашын, што з лазні з венічкам У самалёт патрапіўшы ў Новы год Кіруецца ў Ленінград. Цягнік мой хутка рушыць, Грукат колаў напоўніць вушы... Гэты момант такі кароткі І ня вернецца ён назад.