Արդյո°ք երազ դա կմնա
Շատ վաղուց չեինք խոսել կեր գեղեցիկ հայոց լեզվով: Այսօր կկարդամ ձեզ համար մի քանի իմ հայերենով գրված բանաստեղծություններից Երագույն Երազ Կարմիր, կապույտ, ծիրանագույն. Գույները հայ անկախության: Երազ տեսա որ ինքնուրույն Նորից կլինի Հայաստան Որ կծաղկեն լիով նորից Նրա դաշտերը ծաղկեվոտ, Ու կսկսվի ապրել սկզբից Հայ ժողովուրդը իր բախտով Որ լաջվարդի երկնքի տակ Մասիս վերջապես կժպտա Որովհետև կապրի ազատ... Արդյո°ք երազ դա կմնա: Ես սիրում եմ ձեզ, իմ հայեր Ես սիրում եմ ձեզ, իմ հայեր, Դարավոր թախիծը ձեր աչքերի, Հավերժ փառքը ձեր երկրի, Ու նրա անսահման հեռաստանի: Ձեր ձգտումը դեպ արվեստը սիրում եմ, Համն ու հոտը հայոց լեզվի, Սիրում եմ որ դուք հասկանում եք Իսկական ռուսական հոգին: Ձեր աղջիկների մազերն եմ սիրում, Որ սեվ են ինչպես մութ գիշերները Այնքան քնքուշ ու թեթև են խոսում Ձեր ազգի սուրբ մայրիկները: Սիրում եմ ձեր հաճույքը կյանքի, Որն փայլում է ինչպես աստղերը, Սիրում եմ ձեր նվիրվածությունը հայրենիքին, Որը միշտ կլինի ու եղել է: Մենք կապվեցինք մի օր, Հիմա կապվելու համար Ես ընտրեցի ճանապարհս, որ Ավելի լույս տա այս աշխարհը: Որ ռուսերենով, եբրայերենով Ձեզ պատմեմ ես սիրո խոսքերը, Բայց մեկը ձեզնից կկարո ՞ղանա իր խոսքով Կոչել ինձ յուրաին երբև է: Հիացնող այգեպան Ես սիրում եմ քեզ իմ Հայաստան Քո լեզուն լսելուց չեմ հոգնի: Ո՞վ է այս հիացնող այգեպանը Որ ջրում է ոսկին լեռներիդ: Էլի կծաղկեն քո ազգի Սիրո մեջ աճեցված օրերը Ու քամով մեղրահամ դաշտերիդ Հետ կգան քո ցրված ժառանգները Հայաստանի Գարունը Շատ ծաղկավետ են ծիրանի դաշտերը, Շատ սևաթույր են օրիորդի վարսերը, Այդքան երազկոտ տղաները Արևոտ մի երկրից հեռացել են: Եվ հիմա, հեռավոր մի երկրից, Երազում դեպի տուն ձգտելով, Իրենց եսը հանում են սրտից, Մշուշում ցրված թափառելով: Քո արևոտ լճերի մեջ Քո արևոտ լճերի մեջ Ես մի ծառն եմ, սիրով ծաղկող Քո բազմագույն դաշտերի մեջ Ես մի ծաղիկն եմ փայլով բացվող Քո մեղրահամ հովիտների մեջ Ես մի կաթն եմ քնքուշ հոսող Քո մանուշակ երկնքի մեջ Ամպ եմ լեռներիդ վրա նստող Քո հիացնող սարերի մեջ Լիալուսին եմ, ոսկուց դեղնած Եվ սկիզբ չկա, չկա և վերջ Կյանքում սիրո մեջ ապրած #բանաստեղծ #հայերեն #հայաստան
Շատ վաղուց չեինք խոսել կեր գեղեցիկ հայոց լեզվով: Այսօր կկարդամ ձեզ համար մի քանի իմ հայերենով գրված բանաստեղծություններից Երագույն Երազ Կարմիր, կապույտ, ծիրանագույն. Գույները հայ անկախության: Երազ տեսա որ ինքնուրույն Նորից կլինի Հայաստան Որ կծաղկեն լիով նորից Նրա դաշտերը ծաղկեվոտ, Ու կսկսվի ապրել սկզբից Հայ ժողովուրդը իր բախտով Որ լաջվարդի երկնքի տակ Մասիս վերջապես կժպտա Որովհետև կապրի ազատ... Արդյո°ք երազ դա կմնա: Ես սիրում եմ ձեզ, իմ հայեր Ես սիրում եմ ձեզ, իմ հայեր, Դարավոր թախիծը ձեր աչքերի, Հավերժ փառքը ձեր երկրի, Ու նրա անսահման հեռաստանի: Ձեր ձգտումը դեպ արվեստը սիրում եմ, Համն ու հոտը հայոց լեզվի, Սիրում եմ որ դուք հասկանում եք Իսկական ռուսական հոգին: Ձեր աղջիկների մազերն եմ սիրում, Որ սեվ են ինչպես մութ գիշերները Այնքան քնքուշ ու թեթև են խոսում Ձեր ազգի սուրբ մայրիկները: Սիրում եմ ձեր հաճույքը կյանքի, Որն փայլում է ինչպես աստղերը, Սիրում եմ ձեր նվիրվածությունը հայրենիքին, Որը միշտ կլինի ու եղել է: Մենք կապվեցինք մի օր, Հիմա կապվելու համար Ես ընտրեցի ճանապարհս, որ Ավելի լույս տա այս աշխարհը: Որ ռուսերենով, եբրայերենով Ձեզ պատմեմ ես սիրո խոսքերը, Բայց մեկը ձեզնից կկարո ՞ղանա իր խոսքով Կոչել ինձ յուրաին երբև է: Հիացնող այգեպան Ես սիրում եմ քեզ իմ Հայաստան Քո լեզուն լսելուց չեմ հոգնի: Ո՞վ է այս հիացնող այգեպանը Որ ջրում է ոսկին լեռներիդ: Էլի կծաղկեն քո ազգի Սիրո մեջ աճեցված օրերը Ու քամով մեղրահամ դաշտերիդ Հետ կգան քո ցրված ժառանգները Հայաստանի Գարունը Շատ ծաղկավետ են ծիրանի դաշտերը, Շատ սևաթույր են օրիորդի վարսերը, Այդքան երազկոտ տղաները Արևոտ մի երկրից հեռացել են: Եվ հիմա, հեռավոր մի երկրից, Երազում դեպի տուն ձգտելով, Իրենց եսը հանում են սրտից, Մշուշում ցրված թափառելով: Քո արևոտ լճերի մեջ Քո արևոտ լճերի մեջ Ես մի ծառն եմ, սիրով ծաղկող Քո բազմագույն դաշտերի մեջ Ես մի ծաղիկն եմ փայլով բացվող Քո մեղրահամ հովիտների մեջ Ես մի կաթն եմ քնքուշ հոսող Քո մանուշակ երկնքի մեջ Ամպ եմ լեռներիդ վրա նստող Քո հիացնող սարերի մեջ Լիալուսին եմ, ոսկուց դեղնած Եվ սկիզբ չկա, չկա և վերջ Կյանքում սիրո մեջ ապրած #բանաստեղծ #հայերեն #հայաստան